Zacznę od podstawowej czynności, czyli jak zainstalować Workbench na dysku twardym
Instalacja
automatyczna:
Można skożystać z tej opcji, gdy
posiada się wszystkie 6 dyskietek z
systemem, szczególnie dotyczy to Workbench'a w wersji 3.0 i 3.1.
Systemy
te składają się z następujących dyskietek: Workbench, Extras, Fonts,
Locale, Storage, Install. Właśnie ta ostatnia dyskietka (Install)
zawiera niezbędne skrypty (w różnych językach, poza PL)
potrzebne do
zainstalowania Workbench'a na dysku twardym. Wystarczy dwukrotnie
kliknąć na wybraną ikonę z przydzielonym krajem, najczęściej jest
to
angielski, a reszta powinna "pójść" już sama..., w cześniej może
wyskoczyć informacja o wybraniu dysku na którym ma być
zainstalowany
system. W zasadzie to wszystko.
Instalacja
"ręczna":
Na początek należy uruchomić jakiś manager plików z dyskietki np. FileMaster. Teraz trzeba skopiować zawartość dyskietki startowej WB oraz Extras na dysk twardy. W ostatnim etapie kopiowania należy stworzyć odpowiednie katalogi Locale, Fonts, Storage przy pomocy funkcji MAKEDIR lub pod Systemem. Po tej operacji pozostaje już tylko przegrać dyskietki WB o odpowiednich nazwach do stworzonych wcześniej katalogów.
Podobnie powinien wyglądać Twój Workbench - jedynie nazwa dysku twardego może być inna.
Dodatkowo należy dodać katalog WBStartup i Expansion (gdyby ich nie było) do istniejącej już ikony, ale nie przy pomocy WB, ewentualnie po skasowaniu tych ikon. Ponieważ przy wybraniu opcji New Drawer automatycznie zostanie założony katalog z ikoną, chyba że ikony takiej nie było. Expansion jest miejscem do przechowywania różnych plików. Brak lub zmiana nazwy tego katalogu nie wpłynie na działanie systemu, a WBStarup jest potrzebny do autostartu niektórych programów.
Teraz już tylko pozostaje wyciągnięcie dyskietek z komputera lub
emulatora i zresetowanie:
Amiga - Ctrl+Amiga L+Amiga R,
WinUae - Ctrl+Insert+Home.
Picasso96 można traktować jak sterownik graficzny. W przypadku emulatora WinUae (Fellow ???), sterownik ten wykorzystuje rozdzielczości PC w Workbenchu. Podczas instalowania wybieramy odpowiedni driver.
Po zainstalowaniu przechodzimy do katalogu Prefs i wybieramy ScreenMode, aby dokonać zmian rozdzielczości WB. Ja zawsze wybieram 800x600 ponieważ uważam, że to jest idealna rozdzielczość dla WinUae. Co do instalacji, u mnie ona zawsze dochodzi do 90%. Mimo tej niedogodności oprogramowanie działa bardzo dobrze. Gdyby komuś zależało na pełnej instalacji, to powinien sięgnąć po nowszą wersję tego programu.
NewIcons powoduje zmianę typu ikon Workbencha. Instaluje się bezproblemowo.
Wersja ta działa z powodzeniem na A600 lub A500 z odpowiednim Kickstartem, bodajże od wersji 2.04 wzwyż.
Nowsza wersja NewIcons 4.6 daje lepszy wgląd w system, niż poprzednia. Wzbogacona jest o kilka funkcji, np. wyłączenia obramowania wokół ikon - działanie to wymaga kości grafiki AGA. Ze względu na częste problemy z instalacją postanowiłem omówić jak tego dokonać w sposób "ręczny". Zanim do tego przejdę przedstawię inny sposób instalacji: do ramdysku należy przegrać cały program i stamtąd spróbować zainstalować, gdyby się nie powiodło to niestety należy to zrobić "drogą okrężną". Do pracy będzie nam potrzebny np. FileMaster w celu skopiowania odpowiednich plików w odpowiednie miejsca na dysku twardym. W pierwszym kroku należy skopiować katalog C NewIcons na HD o podobnej nazwie, czyli C. Tak samo robimy to z katalogami Extras,Utilities oraz Prefs. Aby skopiować bibliotekę programu należy wejść do katalogu Libs, wybrać odpowiadającą nam pozycję umieszczoną w podkatalogu (np. HE), zaznaczyć i skopiować ją do Libs na HD. W dalszej kolejności wchodzimy do katalogu ENVARC i kopiujemy zawartość do Prefs/Env-Archiwe dysku twardego. Zalecam by podkatalogu Icons w całości nie kopiować tylko ikony przedstawiające katalogi. Ponieważ każdą nową ikonę trzeba zdefiniować położeniem dla każdego pliku oddzielnie przy której znajduje się dana ikona. Chyba, że ktoś ma bardzo dużo czasu. Sensownie jest użyć tylko te pozycje, które nam odpowiadają. Na koniec pozostaje wpisać do pliku User-Startup będącego w S następującą linię: "RUN <>NIL: NewIcons".
Powyższy opis umożliwia tylko uruchomienie w WB nowszą wersję NewIcons. Najwygodniej jest nałożyć NewIcons 4.6 na starszą wersję, np. opisaną wcześniej. Żeby móc uruchomić Setup potrzebny jest program ClassAct - zabawne.
ClassAct 2.0 Demo jest programem posiadającym biblioteki i gadżety wspomagające tylko te programy, które je potrzebują. Nie znam zbyt wiele takich programów, tylko opisany powyżej NewIcons 4.6. Wersja demonstracyjna ClassAct jest wystarczająca dla naszych celów. Do instalacji potrzebny jest programik, który umieszcza się w katalogu C o nazwie Installer. Na pewno przyda się w przyszłości, ponieważ dużo programów potrzebuje go do instalowania..
W plikach Readme programu umieszczono informację, że ClassAct powinien działać na procesorach MC68000 oraz kickstarcie v2.04.
Tools Deamon 2.1a to mały programik wzbogacający rozwijalne górne menu o nowe dodatkowe opcje - dotyczą one lokalizacji uruchamialnych plików z poziomu Workbencha, czy Cli.
VisualPrefs 1.5 jest nakładką umożliwiającą konfigurowania wyglądu okien. Instalacja programu przebiega prawidłowo bez żadnych "zakłóceń". W instalacji wybiera się typ procesora jaki posiadamy. Znajduje się tam nawet MC68000, ale czy to będzie działać - nie wiem, nie sprawdzałem...
Głównym zadaniem programu jest zmienić nudny wygląd okien na bardziej ciekawszy i przyjemniejszy w wyglądzie VisualPrefs nie tylko zmienia wygląd okienek, ale także częściowo środowisko graficzne programów działających pod systemem, krótko mówiąc zmienia wygląd głównych i cyklicznych przycisków, suwaków, itp. Najciekawszą funkcją programu, działającą w nowszych wersjach jest możliwość używania tzw. tematów. Oto kilka próbek:
 |
 |
 |
Wybierając jakiś temat, przeważnie otrzymuje się dodatkowo po lewej stronie górnego menu, ładny kolorowy znaczek. Wspominane tematy nie wchodzą w skład programu instalacyjnego, dlatego należy je sobie poszukać na własną rękę - najlepiej na Aminecie.
Aby VisualPrefs
mógł prawidłowo współpracować z nakładką "Birdie", musi być włączona ostatnia
opcja "Nie optymizuj rysowania krawędzi" (na rysunku przy tej opcji
znajduje się czerwony znaczek).
Mui 2.3 ma takie same zastosowanie jak ClassAct. Proponuję starszą wersję, ponieważ nowsze mogą źle się instalować, a ta chodzi bez problemów. Jedyny mankament to, że jest starą wersją. Jeżeli chcemy nowszą wersję to instalujemy Mui 2.3 i na miejsce zainstalowanego katalogu Mui (należy usunąć zawartość katalogu Mui) wrzucamy nowe pliki z Mui 3.8. Aby usprawnić działanie programu, należy dodatkowo skopiować główny plik z ustawieniami Mui do katalogu Prefs.
Wiele nowszych jak i starszych programów wymaga zainstalowania tej nakładki. Efekty zmian ustawień widać tylko w niektórych programach. Wersje te działają na starszych Amigach.
MCP 1.32 (Master Control Program) jest nakładką systemową dającą duże możliwości zmian WB. Ma tyle ustawień, że trudno je od razu sprawdzić i co najważniejsze posiada polską wersję językową (locale) oraz instrukcję w formacie AmigaGuide, również w języku polskim. Gdyby program źle się zainstalował, należy zawartość katalogów programu skopiować w odpowiednie miejsca na dysku twardym. Do uruchomienia potrzebny jest MUI.
W.F.M.H.
LocalePL
v3.2 to
oprogramowanie
umożliwiające zmianę języka na Polski w Workbenchu. Do działania
potrzebuje minimum WB 2.1 i jest wersją shareware. Nie jestem pewien,
ale chyba jest już dostępny za darmo.
ToolManager 2.1 jest jednym z najlepszych programów rozszerzających możliwości Workbencha. Jego zadaniem jest szybkie uruchamianie aplikacji (np.programów) po przez menu, paski tekstowe i graficzne (doki) oraz ikony. Jeżeli ktoś zainstalował LokalePl to będzie miał Polską wersję programu. Muszę wspomnieć, że to nie jest najnowsza wersja, ale najlepiej mi się na nim pracuje. Aby zainstalować ToolManagera, wcześniej należy uruchomić z katalogu System plik o nazwie RexxMast. Żeby zacząć tworzyć menu, itp. najpierw trzeba wprowadzić wszystkie pliki, które będzie się używać, a służy do tego okno Program z Typ obiektu.
Najnowsza wersja programu ma zmieniony interfrejs plików, który działa na zasadzie "przeciągnij i upuść".
Za najciekawsze i najprostsze oprogramowanie do zmiany wyglądu WB jest z całą pewnością MagicWb 2.1p. Jedynie zmienia ikony oraz dodaje tapety i czcionkę. Wymaga systemu 2.0 i ustawienie na min. 8 kolorów. Po zainstalowaniu wygląda przyjaźnie dla oka.
Birdie jest oprogramowaniem, które spełnia funkcję nakładki na okna Workbench'a, krótko mówiąc umożliwia wstawienie tapety w "jednokolorowe" okno. Jego wadą jest konfiguracja, ponieważ należy dokonać jej ręcznie, dopisując odpowiednie opcje do uruchamianego programu. Możliwe jest użycie specjalnego konfiguratora (bprefs) dla Birdie, jednak nie jest on standardowo dołączany do programu i należy sobie samemu go zdobyć.
Uruchomienie programu:
Run <>NIL: C:Birdie Patterns:marbledarkbrown NoIconBorder FloodMaskMwb PubScreen ActiveColor=FFFFFF ImposeLevel=28
Uruchomienie z użyciem bprefs:
Run >NIL: Birdie ? <ENV:Birdie.prefs
Jedną z powyższych linii należy dopisać, gdzieś w pliku startup-sequence po opcji IPres.
Czy to jest warte instalacji ? Myślę że
tak, ponieważ
można już zapomnieć o "jednokolorowym" oknie Workbencha. Na koniec
muszę
wspomnieć, że autor programu zaleca jakieś przyśpieszenie Amigi i kartę
graficzną - bez niej, ani rusz. Nie wiem jak to działa na oryginalnej
Amidze z przyśpieszeniem, czy też nie, ponieważ ten program
uruchamiałem
na emulatorze WinUae i jak widać na obrazku, działał.
TinyMetter to program, który pokazuje zajętość pamięci, zajętość dysków, obciążenie procesora i inne drobne rzeczy. Najciekawsze jest to, że można skonfigurować sobie program tak, by pokazywał nam to co chcemy np. zajętość CHIP oraz FAST. Forma przedstawia danych także jest interesująca: można dołączyć własną tapetę, bądź uaktywnić tryb przezroczystości, a wykresy mogą być w formie paska (rys.) lub wykresu. TinyMetter wymaga środowiska MUI oraz posiada polskie lokale ! Dokładniej widać wykorzystanie tego programu na rysunku z WB, który znajduje się w Galerii.
Workbench 2000 jest rozbudowaną wersją znanej w Windowsie aplikacji - Menu Start. Program umożliwia rozbudowę o dodatkowe aplikacje (skróty gier i programów, ustawienia...) i co najważniejsze nie wymaga instalacji, uruchamia się automatycznie po naciśnięciu ikonki startowej.
MagicMenu jest programem ułatwiającym eksploracje Workbencha i programów działających pod tym systemem. Program ten udostępnia "górne menu" w dowolnym miejscu na ekranie. MagicMenu jak wiele takich programów wzbogacających system o nowe możliwości, także posiada konfigurator, w którym można zmienić wygląd paska na np.standardowy wygląd lub 3D, itp.
W najnowszej wersji programu (jak na rysunku) dostępna jest opcja przeźroczystości (Transparency), która działa wyłącznie z wyglądem typu Multicolour 3d - naprawdę niezły efekt. Szkoda tylko, że pod kartami graficznymi.
TitleShadow
to nakładka
zmieniająca wygląd tekstu w okienkach. Program instalacyjny dodatkowo
umieszcza w katalogu "Prefs" plik z konfiguratorem. Gdy w systemie jest
zainstalowany dodatkowo VisualPrefs i ewentualnie Birdie, to komenda
uruchamiająca TitleShadow
powinna znajdować się (startup-sequence lub user-startup) przed wyżej
wspomnianymi programami.
Przykładowy wpis:
;BEGIN
TitleShadow
Run >NIL: C:TitleShadow
;END TitleShadow
;BEGIN VisualPrefs
Run >NIL: C:VisualPrefs
;END VisualPrefs
AmigaStart to programik, który na starcie systemu pokazuje informacje o posiadanym sprzęcie (wersja rom, ilość pamięci, itp.) na kolorowym obrazku - specjalnie przystosowanym do programu.
Omawiany program instaluje się ręcznie. Zalecane jest by w katalogu systemowym S, utworzyć dodatkowy katalog Plus. Do nowo utworzonego katalogu kopiujemy główny program AmigaStart oraz jeden z wybranych obrazków (temat), który dla odróżnienia zakończony jest rozszerzeniem .AS. Ewentualnie do tej linii komend można dopisać położenie wybranego tematu na dysku. Następnym krokiem jest dopisanie dwóch linii komend w pliku Startup-sequence. Pierwsza linia powinna znajdować się gdzieś na początku, o następującym charakterze:
Run >NIL: S:Plus/AmigaStart
lub
Run >NIL: S:Plus/AmigaStart S:Plus/future_64.as
Druga linia powinna być gdzieś na samym końcu:
S:Plus/AmigaStart CLOSE
Ważne jest by na końcu wpisanej linii był wyraz CLOSE, ponieważ jest on odpowiedzialny za wyłączenie programu. Jeżeli zdarzy się, że komuś podoba się program a komputer za szybko startuje, powodując szybkie wyłączenie się AmigaStart, można w tym momencie wedle własnego uznania zastosować opóźnienie, na dowolnie określony czas. Robi się to dodając dodatkową komendę, np:
Wait 5
S:Plus/AmigaStart CLOSE
Jeżeli chcemy, aby Amiga miała kilka rodzajów startowania, to najlepszy do tego celu jest drobny program Startup. Dzięki temu programowi będzie można wybrać z menu, odpowiednią dla nas sekwencję startową. W skład tego pakietu wchodzi główny program Startup (najlepiej aby znajdował się w katalogu C) i z pliku konfiguracyjnego Startup.cfg, który powinien być umieszczony w katalogu S. Plik Startup.cfg służy do definiowania nazw, jakie mają znajdować się w menu - można to zrobić zwykłym edytorem.
Następną czynnością jest przygotowanie pliku rozruchowego Startup-sequence dla prawidłowego działania programu, przykładowo może wyglądać tak:
Assign ENV: DH0:Prefs/Env-Archive
Assign T: DH0:T
Startup
Endcli
lub
Startup
Endcli
Końcowym etapem jest przygotowanie własnych i odpowiednich sekwencji startowych. Sekwencje te są zwykłymi plikami typu Starup-sequence, tylko ze zmienioną nazwą na Startup-n (n - cyfra oznacza numer wyboru z menu), itp. Jak wiadomo ile jest możliwości w menu, tyle ma być plików Startup-n. Przykładowo spoglądając na powyższy rysunek, pliki rozruchowe będą: Startup-1, Startup-2.....Startup-6. W tym przykładzie Startup-1 to oryginalny plik Startup-sequence. Nie należy zapomnieć, że skoro w pliku Startup-sequence znajdują się przypisania do ENV i T, więc powinno się je usunąć ze Startupów jeśli tam są.
Gdyby ktoś nic nie wybrał z opcji z menu, to program po pewnej chwili automatycznie wybierze i uruchomi pierwszą pozycję menu.
Workbench95 to nakładka na okna Workbench'a, która przekształca ich wygląd na te z Windows'a. Program może nie działać z uruchomionym VisualPrefs.
Scalos w swym głównym programie
konfiguracyjnym, nie oferuje zbyt wiele opcji, ale są wystarczające by
usprawnić mało funkcjonalny Workbench. Zaletą tej nakładki jest to, że
można znaleźć wiele dodatków, które mogą wzbogacić jego
możliwości (pluginy, ustawienia, tapety, aplikacje...).
WbBump jest programem z gatunku Commodities, a jego głównym zadaniem jest pokazanie na ekranie Workbench'a efektu "bumpingu" - w tym przypadku, efekt oświetlenia obrazka zależny od ruchu myszki. Program uruchomi się przy konfiguracji: OS 3.0 (zalecany 3.1), procesor 68020 (im mocniejszy tym lepiej) oraz najlepiej aby była karta graficzna. Wybrany obrazek powinien mieć maksymalnie 256 kolorów, a jeszcze lepiej w odcieniach szarości.
Rysunek za bardzo nie przedstawia możliwości programu, ale identyczny można zobaczyć na minimalnej konfiguracji.
ReqAttack jest nakładką, która podmienia systemowe komunikaty, dostosowując do potrzeb użytkownika, tzn. że można zmienić kolory, dodać tapety, kolorowe ikony (nawet animowane) i dźwięki. Każdy rodzaj komunikatu można zdefiniować oddzielnie, a nawet dodać nowe. Cóż więcej dodać, wystarczy spojrzeć na obrazek.
Na koniec taka mała uwaga, że górne niebieskie ikony nie pochodzą z programu ReqAttack, a z poczciwego VisualPrefs.
CaBoom to program z gatunku "window explosions", a jego zadaniem jest w momencie otwarcia okna z miejsca, w którym znajduje się wskaźnik myszy rysowanie konturów okna, które mogą przybierać różne formy.
IconLink jest "pchełką", która ułatwia obsługę systemu. Pomysł został ściągnięty prawdopodobnie z PC, ze względu na działanie programu. IconLink ma za zadanie umieścić na pulpicie ikonę-odnośnik do dowolnego pliku na dysku - podobne jak skróty w PC. Jak wiadomo, po wyciągnięciu ikony na pulpit w workbenchowy sposób, traci się ją z widoku okna, z którego została wyciągnięta ta ikona. Dodatkowo tak wyciągnięta ikona na blat, ma zablokowaną możliwość zmiany nazwy, aż do momentu przywrócenia poprzedniego położenia. IconLink likwiduje te niedogodności. Program umieszcza w górnym menu Workbench'a dwa polecenia: do tworzenia skrótu danej ikony oraz do jej usunięcia.
Program może wymagać min.OS 3.5 oraz biblioteki parm.library w wersji 6...
Drugim działaniem PowerIcons jest wyświetlanie obrazków PNG jako ikonki. Może to być dowolny obrazek typu PNG, jedynie należy zmienić końcówkę na ".info". Ikony tego typu robią wrażenie dużą szczegółowością, ponieważ mają 16-bitową paletę. Jedyny minus to, że nie są animowane po kliknięciu, a jedynie się rozjaśniają.
Na koniec przedstawię niewielki programik PicBoot. Służy on do wyświetlania obrazka przy wgrywaniu Workbencha. Najwygodniej będzie, jeżeli ten program umieści się w katalogu C. By program działał, należy dopisać do pliku Startup-sequence znajdującego się w katalogu S, następującą linię (gdzieś na początku):
PicBoot lokalizacja obrazka DETACH
|
|
|
